Community Development

October 11, 2010

Beautiful Photos -III.Community Development Students 2009-2011

Filed under: Uncategorized — Tags: , , , — cdmiss @ 11:21 am

Advertisements

November 24, 2009

The glory of Lord Vishnu is in his name-பெயரில்தான் இருக்கிறது பெருமாளின் மகிமை

Social Enterprise – வார்த்தைகளும், வார்தைகளோடினைந்த சேவைகளின் பரிமாணமும்

Some years back I happened to attend a gathering on “Social Health” to discuss about the menace of immoral trafficking. A VIP who shared his opinion in the meeting frequently used the term “vipachaarikal” (prostitutes). With all humility, I expressed that it is better to use the term “Sex Thozhilaarkal” (Commercial Sex Workers) instead of vipachaarikal. Irritated by this the VIP reacted, “if we call them as commercial sex workers will they change their style providing pleasure? ..a filthy act is always filthy in whatever way we call it…this is like putting old wine in new bottle”. I would have kept quiet. But my fate didn’t allow me to be silent. I started explaining the difference between using the term prostitute and commercial sex worker. The term commercial sex work is much more sympathetic than prostitution… appreciative of social-economic causes that forced them to take it up, much more gender sensitive, less stigmatic …but I was silenced.
Words are not mere letters…not meaningless syllables…always pregnant with meaning. It will change our perception. It liberates and empowers individuals and masses.
The world accepted the word “development” because it thought that it is better than its predecessors i.e. social evolution, social progress, modernization. Everything is changing towards better. From handicapped to differently abled ….from untouchables to dalits. Is it not?
We use certain terminologies interchangeably like voluntary organization, non govt. organization, non profit organization, third sector/ civil society organizations… and now social enterprises. Those who use social enterprises in their discourse feels that it coveys one’s desire to be practical, commercially viable, less dependency on external funding, accountability, long term sustainability, innovation and creativity, improved efficiency and above all the missionary zeal and involvement in the things they want to change /address.
Aravind Eye Hospital with which majority of Tamilians are familiar is identified as a Social Enterprise by the global service sector. For a pittance of fifty rupees one can take up an eye check up by a high profiled and experienced ophthalmologist using the state of the art instruments. This is unthinkable in any part of the world. Dr. G. Venkatasamy and the great institution he built are the symbols of dedicated service and millions have safeguarded their sight, thereby their livelihood at free of cost.
There is no doubt that the concept of social enterprise and social entrepreneurship is going to mould the character and functioning of the voluntary sector in the future and it is better to understand it.
Those who are doing their Master of Social Work (Community Development Specialization) in Madurai Kamaraj University’s affiliated colleges are studying about the subject under the new syllabus (2009-10). One can access (Scribd & wePapers) the reading material related to the subject from this blog (at the end of this post)

சமூக ஆரோக்கியத்தைப் பற்றிய ஒரு ஆலோசனைக் கூட்டம். கூட்டத்தில் பங்கேற்ற “முக்கியஸ்தர்”, prostitution ஐப பற்றி சில கருத்துக்களைச் சொன்னார். விபச்சாரம், விபச்சாரிகள் என்று அவர் அடிக்கடி சொன்னது ஒரு மாதிரியாய் இருந்தது. நான் எல்லாக் கூட்டத்திலும் அமைதியாக இருப்பது மாதிரி அந்தக் கூட்டத்திலும்   இருந்திருக்கலாம். இருப்பினும் பணிவாகவே ” prostitutes” ஐ செக்ஸ் தொழிலாளர்கள் “commercial sex workers”  என்று அழைப்பது நடைமுறைக்கு வந்துவிட்டதாலும், அவ்வார்த்தை நாகரீகமாக உள்ளதாலும், இந்தக் கூட்டத்திலும் செக்ஸ் தொழிலாளர்கள் “commercial sex workers” என்ற வார்த்தையே உபயோகப்படுத்தலாமென்றேன். என்னுடைய வேண்டுகோளை சரியான அர்த்தத்தில் புரிந்து கொள்ளாமல், கொஞ்சம் எரிச்சலுடனே, “commercial sex workers” என்றால்  வித்தியாசமாக உறவாடுவார்களா? பழைய கருமத்தைத் தானே செய்கிறார்கள்? நீங்கள் சொல்வது புதிய மொந்தையில் பழைய கள் என்பது மாதிரி பேசிவிட்டார். என்னை மட்டம் தட்டும் நோக்கமே பெரிதாகத் தென்பட்டாலும், நான் மீண்டும் பணிவுடனே, ” prostitutes” என்ற வார்த்தைக்கும் “commercial sex workers” என்ற வார்த்தைக்கும் உள்ள வித்தியாசத்தைப் பற்றி விளக்க ஆரம்பித்தேன். இரண்டும் ஒரே தொழில்தான். நாம் அதைப் பார்க்கும் பார்வை மாறவேண்டும். ஒன்றில் பெண்மையை இழிவு படுத்தி, அந்தச் செயலுக்கு அவர்கள்தான் காரணம் என்றும் கருதி அவர்களின் மனித உரிமையைப் பறிக்கின்றோம். இன்னொரு சொல்லில் அவர்களைக் கருணையுடன் புரிந்துகொள்ள முயற்சிகின்றோம். வார்த்தைகள் வேறுபடும்போது பிரச்சினையின் பரிமாணங்களும், புரிதலும் வேறுபடுகின்றது. தெளிவு பிறக்கின்றது. பிரச்சினையை சாமாளிக்கும் ஆற்றல் கூடுகிறது என்று சொல்லச் சொல்ல என்னை உட்காரச் சொல்லிவிட்டார்கள்.

வார்த்தைகள் முக்கியம். அதைவிட வார்த்தைகளுக்கு நாம் கற்பிக்கும் அர்த்தமும். இல்லையா?
Charity Organization, Voluntary Organization, Non Governmental Organization, Non profit / No profit Organization, Third Sector, Civil Society Organization  என்று பல பெயர்களில் நாம்  தன்னார்வத் தொண்டு நிறுவனங்களை அழைக்கின்றோம். ஒவ்வொரு பெயருக்கும் பின்னால் ஒரு ஆழ்ந்த அர்த்தமுண்டு . அதற்காக Charity organization எல்லாம் செயலாற்றுப் போய்விட்டது என்று சொல்லமுடியாது.Charity Organization- னின் பரிணாம  வளர்ச்சிதான் தான் Non profit / No profit Organization.கடந்த காலங்களில்  செய்த தருமத்தைப் போல நிகழ் காலத்தில் செய்யமுடியாது. தொண்டு நிறுவனங்கள் நிலைப்பட வேண்டுமென்றால், அவைகள் சுய பலத்தில் செயல்பட வேண்டுமென்றால் அணுகு முறைகள் மாற வேண்டும். அந்த மாற்றங்களெல்லாம், மாறி வரும் பிரச்னைகளின் தன்மைக்கேற்றவாறு தீர்வுகள் காணப் படவேண்டுமென்ற உத்வேகத்தில் எழுவது.
அந்த உத்வேகத்தின் ஒரு பிரதிபலிப்பே,  “Social Enterprises”  என்ற வார்த்தைப் பிரயோகம். கொஞ்சம் வியாபார நோக்கு, தன்னுடைய செயல்பாடுகளுக்கு தானே வருமானமீட்டிக் கொள்ளல், அடுத்தவர்  கையை எதிர்பார்க்கும் சார்புத் தன்மையை குறைத்துக் கொள்ளல், இத்துடன் தொண்டு நிறுவனங்களுக்கே உரிய அர்பணிப்பு இதையெல்லாம்  உள்ளடக்கியதே “Social Enterprises”. Enterprise என்ற வார்த்தையைக் கேட்டாலே ஏன்  சில பேர் எதற்கு தீ மிதித்தது மாதிரி பதறுகிறார்கள் என்று தெரியவில்லை. ஆக்கத்தையும், திறனையும் அதிகமாக முன் நிறுத்துவதாலா?
நமக்கெல்லாம் பரிச்சியமான அரவிந்த் கண் மருத்துவமனையை “Social Enterprise”  என்று உலகம் அடையாளம் காணுகிறது. Dr.வேங்கடசாமியும்  அவரால் உருவாக்கப்பட்ட ஒப்புயர்வற்ற மனித வளமும் உலகிற்கு கிடைத்த அருங்கொடை.
சுவிட்சர்லாந்து நாட்டில் வாழும் எங்கள் கல்லூரி முதல்வரின் மருமகன் சமீபத்தில் அரவிந்த் திற்கு கண் மருத்துவ பரிசோதனைக்காகச் சென்று இன்னும் அதிர்ச்சியில் இருந்து மீளவில்லை.  50  ரூபாய் கட்டணத்திற்கு அதிநவீன கருவிகளைக் கொண்டு (State of the art instruments) அனுபவம் வாய்ந்த கண்மருத்துவர்கள் பரிசோதித்து அனுப்புகிறார்கள் என்றால் அது உலகில் எங்கும் நடக்காத ஆச்சர்யம் அல்லவா?
அரவிந்த் என்னும் ” Social Enterprise” இன் திறனும், அர்பணிப்பும் எல்லாத் தொண்டு நிறுவனங்களுக்கும் கைவரப் பெற்றால் நாடு நலமாயிருக்கும்.

எனக்கென்னவோ மற்ற எல்லா வார்த்தைகளையும் விட (Voluntary Organization, Non Governmental Organization, Non profit / No profit Organization, Third Sector, Civil Society Organization) Social Enterprise என்ற வார்த்தையில் துடிப்பும், நிறுவனச் சுயமரியாதையும் கொஞ்சம் தூக்கலாகவே இருப்பது மாதிரி படுகிறது.

இந்தக  கல்வியாண்டு முதல் (2009-10 ) Management of Non Governmental Organization என்ற தாளுக்கு பதிலாக Introduction to Social Entrepreneurship என்ற தாள் அறிமுகமாகின்றது. அப் பாடத்திட்டத்தையும் (Syllabus)    அப் பாடத்திட்டம் சம்பந்தமான மாணவர் கையேடுகளையும் (Student’s Guide)  இந்த பிளாக்கின் மூலம்  Scribd & We Papers தளங்களில்  பார்க்கலாம்

Syllabus – Introduction to Social Entrepreneurship

Reading materials    Scribd wePapers

November 19, 2009

How to dream? எப்படி கனவு காண வேண்டும்?

Filed under: 1 — Tags: , , , — cdmiss @ 5:34 pm

சௌமியாவின் கனவு

ஒரு அதிகாலை நேரம். வெளியூர் பயணத்தையொட்டி சீக்கிரம் தயாராக எழுந்து விட்டிருந்தேன். ஒரு SMS வந்தது. பார்த்தால் சௌமியா என்ற முன்னாள் மாணவி அனுப்பி இருந்தார். அவர் SMS எல்லாம் அனுப்ப மாட்டார். எதுவா இருந்தாலும் மொபைலில் நேரடியாகப் பேசுவார். SMS அனுப்பாதவர்களிடமிருந்து, அதுவும் அதிகாலையில் வருகிறது என்றால் பதற்றம்தான். அந்த SMS இன் உள்ளடக்கம் இதுதான்.

Good morning sir. I had a dream yesterday night. It was about an interaction in a forum of learned people like you.It was a pleasure that I was given a chair in that. The proceeding was about a silent, revolutionary community development movement.I couldn’t just exactly recollect what I dreamt of. I was extremely happy the way you and the other learned honored me. Thank you sir. ஒரு வித்தியாசமான கனவு.

ஆசிரியர் – மாணவர் என்ற உறவையும் மீறி ஏற்படும் பரஸ்பர அபிமானத்தால், எதையும் உரிமையுடன் பேசும் பல மாணவர்களில் அவரும் ஒருவர். ஆகையால்  “yesterday I had a dream”  என்ற  வரிகளைப் பார்த்தவுடன் கொஞ்சம் பயந்தேன். சினிமாவில் வடிவேலு மொத்து வாங்கிய மாதிரி நாலைந்து பேர் உங்களை மொத்த, தற்செயலாக அங்கு வந்த நான் அதை தடுத்து நிறுத்தினேன் என்று எழுதியிருப்பாரோ என்று தொடர்ந்து பயந்து கொண்டே படிக்க அப்படி ஏதுமில்லை. “It was a forum of learned people like you”  என்ற வரியைப் படித்தவுடன், “வாத்தியார்களை நாசுக்காக கிண்டலடிப்பதில் இவர்கள் கில்லாடிகள்  தாம். ரூம் போட்டு யோசிப்பார்களோ” என்று எண்ணிக்கொண்டே தொடர     ” it was a forum of of silent, revolutionary community development movement”  என்ற வார்த்தைகள் எனக்கு ஆறுதலும் பெருமையும் அளித்தன.

MSW  இல்  Medical & Psychiatric Social Work Specialization  எடுத்து  Summer Placement  க்கு  சென்னையில் ஒரு  development organization  னுக்கு போக அவரைப் பிடித்தது வினை.  Development Field  ன் பால் அவருக்கு ஒரு ஈர்ப்பு ஏற்பட்டது.  Community Development Specialization  எடுக்கத் தவறியதற்காக ஆதங்கப்படுவார். பின்  HR Field  க்கு பணிக்குச் சென்றார். இருந்தாலும் அந்த  development thinking  இருக்கும். எதாவது ஒரு நல்ல  Corporate Social Responsibility  பொறுப்புக்கு போக வேண்டுமென்ற விருப்பம் இருந்தது. அவர் கண்ட கனவு கூட அதன் வெளிப்பாடோ என்னவோ?.

அந்த  SMS க்கு நான் பதில் சொல்லவில்லை.”என்னடா சார்! நம்ம SMS  க்கு பதிலே சொல்லவில்லை” என்று சௌமியா வருதப்பட்டிருக்கலாம்.ஆனால் அவருடைய கனவு என்னை மறு கனவு காணத் தூண்டியது. வெளியூரில் இருந்ததால் எழுதி போஸ்ட் செய்யத் தாமதமாகிவிட்டது. இதோ அந்த மறு கனவு.

லண்டன் ஹீத்ரோ விமான நிலையம். நான் சவுத் ஆப்ரிக்காவிலுள்ள  ஒரு நகருக்கு விமானம் மாற வேண்டும். எதிரே குழந்தையை  perambulator  ரில் வைத்து தள்ளிக்கொண்டு வரும் சௌமியா. இருவருக்கும் மகிழ்ச்சி. ஏதோதோ பேசுகிறோம். நினைவில் இல்லை. “என்னம்மா  குழந்தை பிறந்ததைக் கூட சொல்லவில்லை என்று கடிந்து கொள்கிறேன்..அதற்கு சௌமியா சமாதானம் சொல்வது மாதிரி, “என்ன சார் செய்வது.  Conceive   ஆனா பத்து நாளில், சிலி நாட்டில் நடந்த  civil conflicts ஐ  handle  பண்ணுகிற  UN Negotiation Team  உடன் போக வேண்டிய கட்டாயம். சந்தோசமாகத்தான் சென்றேன். அங்கு  Team  க்கு பிரச்சினை இல்லையென்றாலும், நாட்டை விட்டு வெளி ஏற முடியவில்லை. பாப்பா கூட அங்கேதான் பிறந்தது. அவர்தான்  special permission  எல்லாம் வாங்கி குழந்தையைப் பார்த்து விட்டுச் சென்றார். வருடம் முடிவதற்குள் குழந்தைக்கு மொட்டைஅடிக்க வேண்டுமல்லவா, அதற்காக மதுரைக்குச் சென்று கொண்டிருக்கிறேன்.

Perambulator ல் குழந்தை அமைதியாகத் தூங்கிக் கொண்டிருந்தது. பேபி க்கும் jet log  அவஸ்தை உண்டல்லவா? இதற்குள்  checkin னுக்காக அழைப்பு. எனக்கோ சங்கடம். குழந்தையை எப்படி வெறுமனே ஆசிர்வதிப்பது? .

என் கழுத்திலிருந்த செயினைக் கழற்றி, குனிந்து குழந்தையின் கழுத்தில் போட்டுவிட்டு நிமிர முயற்சிக்கின்றேன். நிமிர முடியவில்லை.முதுகு பிடித்துக்கொண்டது. வயசாகிவிட்டதல்லவா.
முதுகு வலியால் கனவு கலைந்தது.

கனவென்றால் இப்படி கனவு காணவேண்டும்.

கனவுகளுக்கெல்லாம் வரியா போடப் போகிறார்கள்? திரு. சிதம்பரம் அவர்கள் நிதி அமைச்சராக இருந்தால் கூட, தமிழ் தெரிந்தவரானதால், கனவைப் புரிந்து கொண்டு ஏதாவது வரியைக் கிரியைப் போட்டுத் தொலைத்து விடலாம். பிரணாப் முகர்ஜிக்கு தமிழ் தெரியாதாகையால் தைரியமாகக் கனவு காணலாம்.

கனவில் என்னைக் கவுரவப் படுத்தியதற்கு நன்றி சௌமியா. மறு கனவின் மூலமாக உங்களையும், மற்ற மாணவர்களையும் கவுரவப் படுத்திவிட்டேனா?

April 5, 2009

Asses and King’s Horses – கழுதைகளும் அரசவைக் குதிரைகளும்

sara1When I decided to improve my class notes on the “Role of a Community Organizer”, I searched my xerox copies of Murray G Ross & Arthur Dunham books, but I could not trace it. I had a xerox copy of Mark S Homans book “Promoting Community Change” presented to our library by Dr. Janaki, our alumni, currently teaching Social Work at California State University….that too I could not trace it. I tried Google images in order to get images to improve the presentation of my notes.

This time I really enjoyed surfing the internet with so much proud..reading the reactions of community organizers towards Sarah Palin’s, (Vice Presidential candidate in USA Presidential election), sarcastic comments about the Barak Obama’s experience as a community organizer.

Sarah Palin said, as a small town mayor, she is also a community organizer but with real responsibilities. Her statement is like a Tamil proverb ” I too am a Pujari, even I can dance like a God (நானும் பூசாரி எனக்கும் சுவாமி ஆட்டமுண்டு என்பது மாதிரி) (the real meaning is “every ass thinks himself worthy to stand with the king’s horse).The community organizers of USA united together and torn her into bits and pieces.

The reaction of community organizers were really inspiring. They felt that Sarah Palin has insulted not the community organizers but the American tradition. This made children s’ of community organizers to wore badges “My mammy, my daddy is a community organizer”… couples wore badges “my my-mumloving wife. my loving husband is a community organizer”… and singles wore with pride that “I am a community organizer” T shirts printed with Jesus.. Gandhi… Lenin.. Mother Theresa was community organizers.

They were proud in what they wee doing. But what about in our country? The students of social work who have choosen other fields of social work except PMIR are treated as second class citizens even in schools/ departments of social work.

No doubt we normally imitate Americans and take them as our role models. Let us imitate them at least in expressing the feeling of that professional pride ….proud to be a social worker .. community organizer.
1. To listen Sarah Palins comments on Community Organization
2. Social Worker’s (NASW) Reaction
3. I am a Community Organizer
4. Community Organizers fight back
5. Thank you Sarah
6. In honour of Community Organizing

To read more on the Role of a community organizer .. See Resources for Students

Role of a Community Organizer பற்றி என்னிடமிருந்த “சரக்கிகிற்கு” கொஞ்சம் “சுதி” சேர்க்க.  என்னிடமிருந்த Murray G Ross, Arthur Dunham  புத்தகங்களை (xerox Copy) தேடிய போது, அது சுடப்பட்டு விட்டதை உணர்ந்தேன். நம் கல்லூரியில் படித்து இப்போது அமெரிக்காவில் பேராசிரியையாகப் பணியாற்றி வரும் Dr.Janaki நூலகத்திற்கு அருமையான சில புத்தகங்களைக் கொடுத்தார். அதில்  Mark S Homan  எழுதிய ” Promoting Community Change”  என்ற அருமையான புத்தகம். அந்த  xerox copy யும் தேட முடியவில்லை. என்னிடமிருந்த குறிப்புகளுக்குப் பொருத்தமான படங்களை இணையத்தில் தேடிய போது தான் “community organization ”  பற்றிய முக்கிய விவாதத்தை அறிய முடிந்தது.

அமெரிக்க ஜனாதிபதி தேர்தலில் உதவி ஜனாதிபதியாக போட்டியிட்ட குடியரசுக் கட்சி  வேட்பாளர் சாரா பாலின் அவர்கள், ஜனாதிபதியாகப்  போட்டியிட்ட  ஜனநாயகக்  கட்சி வேட்பாளர் பரக் ஒபாமா “நான் பல்லாண்டுகள் community organizer ஆகப் பணியாற்றிய அனுபவம் கொண்டவன் என்று பெருமையாகச் சொல்ல, அதைக் கிண்டலடிக்கும் முகமாக சாரா பாலின் அவர்கள் பேச, (நானும் பூசாரி எனக்கும் சுவாமி ஆட்டமுண்டு என்பது மாதிரி As a small town mayor I am more than  a community organizer  என்று சொல்லிவிட) (எல்லாக் கழுதைகளும் தங்களை அரண்மனைக் குதிரைகளாக நினைத்துக் கொள்வது மாதிரி,  சிறு நகர மேயர்  (கழுதை)  Community Organizer (அரண்மனைக் குதிரை என்று அர்த்தபடித்திககொள்ளவும்)  அமெரிக்காவின் ஒட்டுமொத்த சமூகப் பணியாளர்கள், ஒன்று கூடி சாரா பாலினைக் கிழித்து தோரணம் கட்டிவிட்டது தெரிய வந்தது.

community organization பற்றியும் community organizers  பற்றியும் எழுதப்பட்ட விதம் கண்ணீர் வரவழைக்க் கூடியதாகவும், பெருமை கொள்ளத்தக்கதாகவும் இருந்தது. என்னுடைய அன்பான தாய், தந்தை community organizers  என்று குழந்தைகள் Badges  அணிந்து கொள்ள, என்னுடைய மனைவி, கணவன், காதலி “community organizers” என்று பெருமையாக Badges  அணிந்து கொள்ள, தனியாட்கள் “I am a community organizer” என்று நெஞ்சை நிமிர்த்த.. இதையெல்லாம் பார்த்த, படித்த போது பெருமையாக, மிகப் பெருமையாக இருந்தது.

இயேசு, காந்தி, லெனின், அன்னை தெரேசா என்று அவர்கள் சொன்ன விதம், நான் அடிக்கடி மாணவர்களிடம் சொல்வது மாதிரி “இது ஒரு ராஜபாட்டை”; மரியாதைக்குரியவர்கள் காலடி பட்டு புனிதமும், ஆசியும் பெற்ற பாதை.”தீ” படத்தில் காவல் துறை ஒதுங்கினால் என்ன நடக்கும் என்று சில காட்சிகளைக் காட்டும் போது, அது மிகைபடுத்தபட்டது மாதிரி தெரியும். ஆனால் இந்த அமெரிக்க விவாதத்தில் “community organizer”  இல்லாவிட்டால் என்னவெல்லாம் நடக்கும் என்று எழுதப்பட்டிருந்ததைப் படித்த போது, அது உன்ன்மையாகப்பட்டது.

Community Organization”  எங்களுக்கு பிழைப்பு மட்டுமல்ல- அதுதான் பெருமை – அதைக் களங்கப்படுத்த முயற்சி செய்தால் ….? சாரா பாலினிர்க்கு எதிரான விவாதம், சத்தம், முஸ்டியை மடக்கியது, உதைக்க காலை உயர்த்தியது… Community Organization is not an orphaned academic discipline and practice  என்பது புரிந்தது.

ஆனால் நம் நாட்டிலோ ….?

சாரா பாலின் நக்கலான பேச்சைக் கேட்க,அதைப் பற்றிய விவாதங்களை அறிந்துகொள்ள மேலே கொடுத்துள்ள 5  லிங்க்குகளில் கிளிக் செய்யவும்

Community Organizers Role  பற்றி மேலும் படிக்க See Resources for Students

March 18, 2009

Understanding Social Action

Though the language is harsh, listen to it attentively ஓடியமாகிலும் ஊடுருவக் கேள்

I am not a chauvinist: even then I succumbed to the notion that as Indians, as Tamilians, we are the best and we don’t need any imported ideas and ideologies to understand and address our problems. The solution to our problems lies in rejuvenating what we had and lost it. This attitude in a way both helped and handicapped me in several ways. 

It was H.H. Maharishi Mahesh Yogi, Osho and JK’s teachings broke the nut in me. I started understanding the social reformers and social activists, who questioned everything we held dear to our heart, many of whom considered as atheists, are more spiritual and enlightened than those we acknowledged as spiritualists. Social activists risked their life to make the society to move forward. I realized the wisdom behind the saying “ Naarathar Kalakam Nanmaiyil Mudiyum”. (நாரதர் கலகம் நன்மையில் முடியும்) All the social activists seem to be Naarathaas, who played the tune of the existence.

As our Puratchik Kavi Bharathidasan acknowledged “ Yethanai Manitharkal ratham sorinthanaro” (சித்திரத் தோட்டங்களே உமைத் திருத்த இப்பாரினிலே முன்னம் எத்தனை தோழர்கள் ரத்தம் சொரிந்தனரோ உந்தன் வேரினிலே) …the list of social reformers and social activists who made this world better is endless.

It was a slow moving bullock cart in a narrow road amidst the farms that forced Sri. Narayanasamy Naidu of Tamilaga Vivasaayikal Sangam to follow the bullock cart slowly…his inability to overtake the cart triggered the idea of the famous bullock cart blockade in Coimbatore city in 70s, which paved the way for several policy reforms benefiting farmers of Tamilnadu. Vivasaayikal Sangam of Tamilnadu designed and carried out wonderful strategies of social action.

There were activists who were passionate about achieving great things, but it was Saul Alinsky, who made social action itself as a passion for many. It was Alinsky, it was his approach that made social action as an academic discipline.
While recalling the heritage of Tamil Cinema, Actor Kamal Hasan once remarked, Tamil actors4 are proud to have Sivaji Ganesan as our father and Aachi Manorama as our mother. Like that I used to in the community organization class, ‘namma aathaa (our mother) Jane Addams, namma appan (our father) Alinsky’. The mother got Nobel Prize for her services and the father once branded as a trouble maker, now recognized as a great inspirer, who inspired both Barack Obama as well as Hillary Clinton

Social Action is an acknowledged method of social work and an approach in community work. But social workers throughout the world have not practiced it as others expected from us. Why? Social action demands commitment arose out of love for the disadvantaged, a charisma, an iron will and above all a sharp intelligence to identify the targets to support as well as to oppose…and many of us feel that we are severely lacking in these qualities. Of course we are teaching social action and not the qualities required for a social activist.

To read more on Social Action See Resources for Students Understanding Social Action

பிரமிக்கத்தக்க சமூகச் செயல்பாட்டாளர்கள் நமது நாட்டிலும், உலகிலும் இருந்துள்ளனர். எதிர் காலத்தில் இருக்கவும் செய்வார்கள். ஆனால் சமூகச் செயல் பாட்டையே ஒரு கற்றுணரும் கலையாக, பாடமாக மாற்றிக் காட்டியவர் அளின்ஸ்கி.
நடிகர் கமலஹாசன் தமிழ் சினிமாவின் பாரம்பரியத்தைப் பற்றி ஒருமுறை பேசும்போது ” நம்ம அப்பன் சிவாஜி, ஆத்தா மனோரமா” என்று குறிப்பிட்டார். Community organization பாடத்திற்கும் ஆத்தா ஜேன் ஆடம்ஸ், அப்பன் அளின்ஸ்கி. அம்மாவோ தனது சேவைக்காக நோபல் பரிசு பெற்றார். கலகக்காரர் என்று கட்டமிடப்பட்ட அப்பாவோ இன்று, அமெரிக்க ஜனாதிபதி ஓபாமாவிற்கும், எதிர்த்து நின்ற ஹில்லாரி கிளிண்டனுக்கும் ஆதர்ச புருஷர்.
சமூகச் செயல்பாடு சமூகப் பணியின் அங்கீகரிக்கப்பட்ட முறை. ஆனால் சமூகப் பணியாளர்கள், மற்ற முறைகளுக்குக் கொடுத்த முக்கியத்துவம் சமூகச் செயல்பாட்டிற்கு ஏனோ கொடுக்கவில்லை. சமூகச் செயல்பாட்டிற்கு அன்பும், அர்பணிப்பும், திட மனமும், எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக பாதிக்கப் பட்டவர் யார்? எதிரி யார்? என்று கண்டுணரும் மதி நுட்பமும் தேவைப் படுகிறது. அது நம்மிடையே இல்லையா? இல்லை, சமூகப் பணிக் கல்லூரிகள் அதைக் கற்றுத் தர மறந்து விட்டதா?
சமூகச் செயல் பாட்டில் ஈடு படாவிட்டாலும், அதைப் பற்றி சிந்திக்கலாம்.

சமூகச் செயல் பாட்டைப் பற்றி அடிப்படை விளக்கங்கள் அறிய See Resources for Students Understanding Social Action

February 12, 2009

Community Studies ..Celebrating Diversity ..

உண்மை சொன்னால் உண்மை பலிக்கும். நன்மை சொன்னால் நன்மை பலிக்கும்

Sourastras, Nadars, Vannars and Arunthathiyars in Madurai. How great these communities are?

Madurai Institute of Social Sciences shifted its focus from generic to specialization in MSW course in the year 1987. As a teacher of community Development, I was concerned about providing sufficient exposure to understand the complexities associated with understanding communities to my students. Even without knowing the meaning and methods of community studies, I encouraged my students to take up studies of their own communities (Castes). I naively believed that understanding one’s own community may serve as a first step to understand communities in general. I earnestly thought that such attempts will provide knowledge and skills needed to work in the field of community Development. At that time I was more instinctive than intellectual. (Even now I have not changed ?)
Muralidhar1 Two of my students in the first batch of community development specialization, came forward to undertake studies of their own community – KLY Muralidhar (Sourastra) and Uthama Singh (Nadar). Mr. Muralidharan did a study on Sourastra Organizations in Madurai City and Uthama Singh did a case study on Nadar Mahajana Sangam in Madurai. They were not casteist in their thinking; Uthama Singh married a noUthamasingh 1n nadar girl is a proof that my students were matured enough to make objective observation.
It was these students and their field work made me to realize the greatness of these communities. Both these communities with their rich institutional assets contributed for the development of the Madurai city. Even some three decades before, Muralidhar identified more than 50 sourastra organizations serving both sourastra and non sourastra communities in Madurai City. Nadar Uravin Murai is a source of support not only for Nadars but also for Non Nadars.The greatest mistake that we committed is, we refused to learn lessons and draw inspiration from our own brothers. There are several communities and factors that sustained the development of Madurai City and the contribution of these communities are worthy enough to mention thankfully.
Though I was not intellectually equipped then to understand and analyze the information brought by these two enthusiastic students, but I was matured enough to understand the contributions of these communities to the broader society. As a teacher of community Development, I feel ashamed of my self for my inability to develop conceptual clarity to understand various community situations from these studies.
Community development as an academic discipline is always in the forefront to celebrate diversity. If Muralidhar and Uthama Singh taught me the beauty of diversity, following their footsteps other students made me to realize the dignity of other marginalized communities. It was Mr. who made me to realize the beauty of Washerman Community and Mr. M. Suresh brought the beauty of Arunthathiar Community.

Madurai Arunthathiyar More than my students, I learned a lot from these studies. For the last 8-10 years computers helped to carefully preserve the observations we recorded. I wrote a post on Washerman in Madurai City. I was able to retrieve our observations on Arunthathiar Community recently. Reading it after a long interval, I felt, it needed a lot of editing and improvement…but I didn’t want to hide myself in the name of editing. Why should we edit when it was intended to express one’s love & respect to a community… to the Arunthathiyars of Madurai. I am happy to upload the presentation of our observation in three parts

1. Listening the Voices of Arunthathiyars in Madurai >>>>

2. Identity of Arunthathiar Leaders in Madurai >>>>

3. Arunthathiyar Leaders in Madurai >>>>

January 10, 2009

Asset Based Community Development

அறிய அறிய கெடுவார் உண்டோ ?
Will anyone suffer by constantly exerting himself to learn?

Social Work as an academic discipline emphasis on learning from the field much before other academic disciplines realized its importance.Indeed the strength of the professionaltraining lies on its field work learning. In field work everybody learns- not only thestudent trainees, but also the teachers.personally and professionally I learned a lot along with my students who were placed under my supervision.
But field work has its own limitations. Unless the students are self motivated it is impossible to motivate them if they decide to comply mechanically to the timings and report submission.
As a teacher of community development, I was assigned community settings for supervising the students. Not only the understanding the intricacies of community is beyond the comprehension of some of the students,the problem will get compounded if the students come from other than community development specialization.
An on average I used to get 20-22 students to guide for two semesters and out of these numbers one or two students are genuinely interested in field work.Supervising these students is always a pleasant experience. We will become co learners and develop a bond transcending teacher student relationship.
In the year 2007-08, I had some ten first year MSW students under my supervision and I decided to involve them in an idea which I was incubating for several years i.e. to understand an urban ward as a community.I selected K.Pudur (Ward No.5 of Madurai Corporation) out of convenience – located closer to our college, can be reached by walking.
Though in 2003 itself I made an attempt to involve students to understand an urban ward and I left it abruptly because I realized that it is beyond my capacity to motivate the students.
In 2003, I was relying only on participatory tools (see the brochure in slide presentation printed for that purpose).Since understanding an area can be facilitated only by using maps and government supplied eye sketches cannot be of much use for our purpose,I learned the art of making customized maps using GPS (for details see first visit to Mekkarai-Thanks to Dr.T. Pavendar of Madurai Kamaraj University and Dr.Gladwin of People’s Action for Development, Vembar for their continuous support). Besides this, my exposure to the concept of ABCD (Asset Based Community Development) gave me enough confidence to “handle the student’s interest” With this new experience I involved the students in an asset mapping exercise using participatory tools including PGIS.It was really a revealing experience worth for my entire life. We walked on almost all the streets, taking tracks and points using Garmin GPS and created a scalable maps which exactly overlapped with Yahoo as well as Google maps.Besides the facilitating skills for PLA,PGIS (Participatory Geo Information System) demands exposure to the ICT also.I realized ICT can be effectively used for social mobilization and empowerment.
As the proponents of the ABCD says, we realized the focusing on the strength of the communities is quite different from focusing on the problems of the community. Every community has its own strength and communities survives on their own. We learned when a foundation is laid for constructing physical structure,foundation for community life is also made simultaneously. The streets, lights, water and other public consumption facilities facilitate and regulate relationship within and outside the community. It is true “a community is a contributor of resources and allies and a provider of pitfalls and opponents”. Within 400 ha of the ward area, we found more than 70 production units of various sizes, produces goods and services which enriches life of communities which they never seen. Apart from these,there are hundreds and hundreds of commercial establishments.We need to open all our senses in order to understand the meaning of the word “interrelationship” and “interdependency”.Even to produce a broomstick to clean our houses,we need to depend on raw material from far away places,perfectly orchestrated by several people.There is a constant and dynamic interaction between people and places.What we learned is made us humble – realized the greatness of scholars and practitioners who dedicated their life to understand the communities and enriched our collective capacity to handle the community affairs with ease and economy.
We found that the ward is endowed with a rich social capital with more than 100 social associations and institutions.
I won’t say that the ward is heavenly – we found poverty, conflict, exploitation, corruption and indifference.. Our communities,to put it Robert Chambers words, are complex, diversified and risk prone and to address this what we need need is open minded learning,innovative micro level experiments.

I thank the students who by their enthusiastic involvement proved that field work can be made as a pleasant experience. Is it not Field is our Supreme Teacher and work is our humble offering at the feet of our great master.

Introduction to Community Asset Mapping

Introduction to Community Asset Mapping

View SlideShare presentation or Upload your own. (tags: k.pudur course)

Wait for another post to learn the outcome of this field work in K.Pudur vegetable Market

November 23, 2008

Mekkarai

First visit to Mekkarai

It was a pure destiny in the physical form of Mr. M.Ramachandran of Naethra Technology, Chennai that took me to Mekkarai,a beautiful village on Tamilnadu-Kerala border,which opened up new learning opportunities and to initiate development experiments from new perspectives.

A friend known to both of us, told me that a man from Madras, a devotee of Achankoil Iyyappan is interested in rural development in a village near Senkottai on the way to Achankoil and my guidance will be of great help to that man. My previous experience with some of the goodwill based development experiments made me to not to accept his request  immediately. But that friend was persisting me and finally I accepted his request .. not because of the proposed initiative the Madras man is going to take up..but because of my interest to visit at least one Iyappa shrine.Finally a date was fixed and it is planned to start our journey from Madurai at 4 o’clock in the early morning.

image When I met Mr. Ramachandran, he looked like a Swamiji with his kaavi dhoti. When I asked him what made him to take up this initiative, his answer was simple and straightforward. எனக்கு கிடச்ச வாழ்க்கை, செல்வம் அச்சன்கோவில் அய்யப்பனாலும், மேக்கரை கருப்பானாலும் கிடச்சதா நினைக்கிறேன். அதுல கொஞ்சம் பிறருடன் பங்கிட்டுக்கொள்ள நினைக்கிறேன். (I strongly believe that whatever I have is the blessings of Achankoil Ayyappan and Kottaivasal Karuppan and I have to share it with those who live in that area) If he would have said that he was moved by the poverty and backwardness of the village, I would not have been attracted either to him or to his initiative in Mekkarai. What I found in him was a quest for self actualization, which basically sustains initiatives like this. That attracted me towards Ramachandranji and Mekkarai.

I went to Mekkarai along with him and our common friend Swadeshi Srinivasan. For a man like me who hails from a rain fed area, Mekkarai looked beautiful with its scenic beauty. Mekkarai is a border village between TN and kerala, on the way to Achankoil is located in a forest area. We always presume that wherever beauty reigns it will automatically bring riches and prosperity. Is it not? Any one who passes through Mekkarai will definitely think that it should be a rich village. As I looked at Mekkarai, I thought that one need to adopt a different strategy to work in Mekkarai. ஆனால் அடுத்த ஐந்தாறு மணிநேரத்தில் மேக்கரையில் நெடிதுயர்ந்த மரங்களின் நிழலில் வறுமை பல்லாண்டுகளாக சுகமாக அமர்ந்திருப்பதை காண முடிந்தது. I realized within a short time poverty is deep rooted as the roots of the trees standing there.But condition there in Mekkarai was entirely different..the entire land being owned by a mutt…the houses are being dispersed over 2500 hectares..population consisted of Tamils, Malayalis…more than that seeds for Meenakshipuram episode was sown here. For my limited experience, it was an entirely different village.

I promised to be with Ramachandranji in his initiative, be with the villagers, to work with them. We returned from the village with a determination, a determination to share our destiny, knowledge, resources with Mekkarai people.

It was really a paradox, when we left the village in the evening, the village entered into us from the opposite side. It is an interesting story to share, how not only we, but also our friends also have been entrapped by Mekkarai.

Integrating PRA with GPS

My urge to further understand Mekkarai, to qualitatively improve the PRA tools especially mapping tools with GPS (Geo-Positioning System) and my students (2007 batch of Community Development) interest to get a hands on experience in PRA tools..all these resulted in organizing a PRA Camp in Mekkarai.

Since I planned to integrate GPS with social mapping and I could not find any previous model or review to fall upon,  I asked help from Dr.T. Pavendar of MKU and PAD-Vembar and my good friend Mr. Rajeshkumar to work with the computer in the field.

Group Photo While the students with the help of Mr. Ramalingam (PAD) and another student  Mr. Jeganathan facilitated PRA exercises as I planned, Dr. Gladwin of PAD and Dr. Pavendar as per my plan took GPS points and tracked the routes with GPS. There was a problem in downloading the GPS points (now there are humpty number of

What made me to use GPS in PRA

In the past, when PRA was introduced, it was possible to bring quality PRA outputs when we directly facilitated PRA tools. Now I find it very difficult to get quality output. The reason I found that, a decade before, as facilitators we felt that to get quality output we have to spend time with the communities and local people were also found time to be with us. It normally took 4-5 hrs or even more to draw a self explanatory social map of a village with 200-250 households. It was possible to engage the participants with interest through our facilitating skills. The present generation of facilitators as well as communities are impatient to spend this much of time. The output brought by the facilitators many times is incomplete and also frustrating. Since the nature of participation has underwent a radical transformation, no one can be blamed for this. In order to overcome the problems of facilitating some basic PRA tools, I thought of using GPS. I used GPS, to locate the important landmarks in a community (depending on the size of the community 20-50 GPS points) and converting it in to a sketch and asking the locals to put the details in to the sketch as one does it in the conventional social mapping. This really saved time for both of us. I found that more informative and reliable social maps could be generated by using this methodology. Since using GIS software and getting training in it is beyond our reach, I used COREL Draw to digitalize the social map and other visuals. The maps thus produced are roughly scalable and the local communities liked it immensely. Now we are in a process of developing a database of households that can be viewed when the cursor moves on to a particular household.

soft wares available to download it), finally we prepared a GIS map and the social map taken by the students integrated with it and Rajesh has developed a Mekkarai map in coral draw for presentation.

We were able to draw not an eye sketch of the social map as any PRA practitioners do, but a scalable social map with 540 households spread in more than 2500 hectares.

The idea of integrating GPS with PRA was literally thought of by me and I am happy at the output we got. The problems we experienced and the solutions we arrived was ours own. After returning from Mekkarai, I happened to visit PPGIS site, but it was not helpful in answering some of the problem we experienced in the field.

Mekkarai in fact opened up possibilities in further making PRA as a pleasant experience.

What we did in Mekkarai after this? See the slide show
See Mekkarai Village in Flickr

Learn more about using PGIS in a Urban Ward & in an island

Part II

Integrating PRA with GIS is called as People’s Participatory Geo Information System(PPGIS).Experiments are plenty in using GIS to generate information for planners. There is nothing wrong in generating data for planners but the people do not own the process as it happens with the village maps.
If we want to claim PGIS as truly participatory, we should address the problems of the field level workers who are involved in facilitating participatory exercises. Creative integration of GPS / GIS in facilitation can improve the quality of PRA exercises, make the local people to understand the process better and reduce the time taken for facilitation. Though GPS belongs to high end technology, fishermen in Tamilnadu are extensively using GPS and I personally seen  how it reduced their drudgery and improved their mobility in the sea. Grass root level workers with their fresh thinking and creativity definitely enrich and add value to those tools we give them. I happened to be with Robert Chambers when he was impressed by a physically challenged girl using a cigarette wrapper to enter the household data and Chambers finally adopted it as a card methodology to enter the household data and this methodology till date is used by thousands of facilitators in the field.
In integrating GPS/GIS with PRA, I was misguided, cheated, made to waste time and precious personal resources by those who claimed that they knew GIS. Finally, we learnt many things on our own. Any one in the PGIS will be surprised to know how we improved our capacity on our own, if they happened to see our earlier social maps and the present one I attempted at Mekkarai village in Tamilnadu using GPS. I am happy to say that now we are experimenting PGIS on a wider scale both in the rural as well as in urban settings.

What we need

From my personal experience what we need to practice PGIS is to find out  a simple tool for digital map making (a diagramming tool), learn to use GPS (which is used by ordinary fishermen in Tamilnadu) and finding out an appropriate software that can use the map as an front end to retrieve the data base or else encourage the local people to insert comments as millions are doing it in wiki maps. Since many of the development workers even at the grass root level are using computers it is possible to scale up PGIS. Development workers at the grass root level will take care of the next phase of participatory GIS if we provide them with appropriate and affordable soft wares.

July 5, 2008

COMMUNITY DEVELOPMENT Specialization Papers Syllabus

COMMUNITY DEVELOPMENT (RURAL & URBAN) (SPECIALIZATION)
PAPER-14 RURAL COMMUNITY DEVELOPMENT
UNIT. I
Community development-concept, definition, meaning, need, history, principles, objectives and scope. Rural development-concept, definition, meaning, need, objectives and scope.
Rural development in India – Orgin and background -early experiments like Srinekethan, Sevagram, Marthandam, Gurugen expriment, Baroda expriment, Firka development in Madras, Nilokheri expriment, Etowah pilot project etc. Rural development programmes since independence. Approaches to rural development – Gandhian contractive progam – contribution of Vinobaji.
UNIT. II
Problems and prospects of rural life with reference to agriculture and allied actives like land and its use, animal husbandry, irrigation, pre-production, production and post harvest technology, rural infrastructure- drinking water, housing, health and education.
UNIT.III
Rural backwardness- causes and the need for planned change. Rural poverty -causes, consequences, measurement.Five year plans and major rural development programs- objectives, characteristics, strategies, organization and administration.
UNIT IV.
Administrative and organizational arrangement for rural development from block to National level.Panchayati Raj- origin, philosophy and characteristics – Constitution 73rd amendment and its implications.Rote of co-operatives and rural banks, NABARD, District Rural Development Agency in rural development.
UNIT. V
Agrarian relations and movements in India with special reference to Bhoodan and Gramdhan. Role of NGOs, Industries in rural development. Voluntary efforts in rural community development with reference to Tamilnadu – case studies on specific rural development projects like Kunrakudi, ASSEFA etc.

PAPER-15 URBAN COMMUNITY DEVELOPMENT
UNIT. I
Understanding urbanization and urban growth in India – definition and characteristics of urban areas, town, city, metropolis, suburbs, satellite towns, the relevance of urban ecology, urban sociology and environmental psychology for urban community development practice. The demographic and land use pattern in urban areas- social area analysis.
UNIT II
Urban community development – meaning and scope. Urban development programs in India. Review of Indian experience in urban development with reference to town planning, slum clearance and improvement. IDSMD (integrated development of Small and Medium Towns etc).
UNIT. III
Problems and prospects of urban life with reference to crowding and density, noise, air ,solid, and liquid pollution, urban housing, drinking water supply, transport, urban public health, urban non-formal sector, Commercial Sex Work and Juvenile Delinquency.
UNIT. IV
Slums in India: theories, causes and conditions, poverty in urban areas, culture of poverty in slums, poverty alleviation programmes. UNIT V
Administrative and policy arrangements for urban development with reference to municipalities, corporations, metropolitan development authorities, housing and slum clearance boards. Constitution-73rd amendment and its relevance to urban community development.
PAPER-16.REGIONAL PLANNING AND DEVELOPMENT
Course Material 1. 2.
UNIT-I
Concept of Region. Types of Regions -functional and formal region. Techniques of regions delimitation. Regionalisation in India. Physiographic, Economic, Linguistic. Classification and Hierarchy of regions. The Concept of Rural – Urban Continuum.
UNIT-11
Causes and consequences of regional inequalities in India. Policy measures to overcome regional Inequalities. Backward Area Development Approach, Industrial licensing policy, Industrial Estates and concessions. Sub – plan approach.
UNIT-III
Methods of regional analysis and development. Export – base Model. Central place Theory. Growth Pole Hypothesis. Myrdal’s Theory of Cumulative Causation.
UNIT-IV
Definition, Scope and Methods of Regional Planning. Town and Country Planning. Water- shed Planning. Agro-Climatic Regional Planning, District – Level Planning, Micro-level Planning. Relevance of micro-level planning in local self-government.
UNIT-V
Understanding Tamilnadu as a Region. Administrative Regions -District and Taluk – Characteristics of Population, agriculture, Industries. Issues related to education, health and infrastructure. Regional Planning in Tamilnadu.

Create a free website or blog at WordPress.com.